1397/06/14

پرواز حامل‌های فضایی از طریق هواپیماهای بوئینگ۷۴۷

شرکت ویرجین‌اوربیت (Virgin Orbit) یک گام به هدف خود برای به پرواز درآوردن حامل‌های فضایی از طریق هواپیماهای بوئینگ ۷۴۷ (Boeing 747) نزدیک شده است. شرکت یادشده به‌منظور پرتاب دومرحله‌ای حامل‌های خود به فضا یک سامانه پرتاب ویژه نیز طراحی کرده که لنچر وان نام دارد و با هواپیماهای ۷۴۷ سازگار شده است. یک...
پرواز حامل‌های فضایی از طریق هواپیماهای بوئینگ۷۴۷

شرکت ویرجین‌اوربیت (Virgin Orbit) یک گام به هدف خود برای به پرواز درآوردن حامل‌های فضایی از طریق هواپیماهای بوئینگ ۷۴۷ (Boeing 747) نزدیک شده است.
شرکت یادشده به‌منظور پرتاب دومرحله‌ای حامل‌های خود به فضا یک سامانه پرتاب ویژه نیز طراحی کرده که لانچر وان نام دارد و با هواپیماهای ۷۴۷ سازگار شده است.
یک شرکت همکار ویرجین اوربیت که ویرجین گلکتیک (Virgin Galactic) نام دارد نیز قصد دارد طرح مشابهی را به اجرا درآورد که هدف آن گسترش جهانگردی فضایی است. اما ویرجین اوربیت به دنبال پرتاب ماهواره به فضا و قرار دادن آن در مدار زمین است و بر این باور است که استفاده از این روش جدید هزینه‌های مذکور را تا حد قابل‌توجهی کاهش می‌دهد.
به‌تازگی یک پرواز آزمایشی برای بررسی دستگاه‌های موردنیاز برای پرتاب حامل به فضا با هواپیماهای۷۴۷ صورت گرفته و این پرواز موفقیت‌آمیز توصیف‌شده است.
برای این کار تغییراتی در بال‌های هواپیمای۷۴۷ صورت گرفته تا پرواز آن در ارتفاع ۱۰۷۰۰متری ممکن شود. این هواپیما حاملی با یک موتور به وزن بیش از ۳۳هزار کیلوگرم را حمل می‌کند. مدت فعالیت این موتور حدود سه دقیقه است.
در مرحله بعد که حدود ۶دقیقه طول می‌کشد ماهواره اصلی در مدار زمین قرار می‌گیرد و درنهایت هواپیما به زمین بازگشته و برای پرواز بعدی آماده می‌شود. غلبه بر مشکلات ناشی از وضعیت آب و هوایی نامساعد و کاستن از مدت‌زمان تأخیر مأموریت‌های فضایی ازجمله دیگر مزایای استفاده از این روش است. انتظار می‌رود پرتاب عملیاتی ماهواره به فضا بدین شیوه از سال۲۰۲۱ آغاز شود.

پرواز حامل‌های فضایی از طریق هواپیماهای بوئینگ۷۴۷

ماهواره‌بر و پرتاب | فناوری‌های نوین | توریسم فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

همکاری ناسا، بوئینگ، اسپیس ایکس

1394/10/07
ناسا اعلام کرد که قصد دارد با همکاری بوئینگ و اسپیس ایکس برنامه سرنشین دار تجاری خود را در سال 2017 اجرا کند و در این ماموریت فضانوردان آمریکایی به فضا ارسال خواهند شد.قایل ذکر است که اولین...

روسیه به دنبال ساخت ماهواره‌بر قابل استفاده مجدد

1397/05/08
مرکز تحقیقاتی و تولیدی روسیه خرونیچف در روسیه طرح ساخت یک ماهواره‌بر قابل استفاده مجدد را به پایان رسانده و مواد مورد نیاز برای ارزیابی را به پژوهشگاه تحقیقات مرکزی پژوهشکده ماشین (Central...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.