1397/06/26

کمک فن‎‌آوری فضایی به استخراج نفت

فن‌آوری‌ها و طرح‌های جدید با استفاده از نمونه‌های بهترین روش‌های عملی شده در صنایع فضایی، هوانوردی و علوم کامپیوتر در پی دستیابی به میلیاردها بشکه نفت در میادین نفتی کوچکی از دریای شمال است.
کمک فن‎‌آوری فضایی به استخراج نفت

مریم فخیمی: فناوری (PNP) که معمولا در صنعت فضایی استفاده می‌شود با سرمایه‌گذاری یک مرکز غیر انتفاعی فعال در حوزه نفت و گاز به این صنعت کمک خواهد کرد تا به سوی توسعه میادین کوچکتر، کاهش هزینه‌ها و افزایش سرعت استخراج نفت قدم بردارد.

مرکز فناوری نفت و گاز اسکاتلند (OTGC) مبلغ ۱ میلیون پوند در اختیار چهار شرکت سرمایه‌گذاری که در حال توسعه تجهیزات برای استخراج نفت هستند می‌گذارد. این مرکز از همکاری بین شرکت‌های Flexlife، Proserv، Infinity، Deepocean و Axis حمایت می‌کند تا قطعات استاندارد برای اتصال دایمی بین میادین نفتی تازه کشف شده و کارخانه استخراج نفت و گاز را توسعه دهند.

این چهار پروژه شامل نصب و اجرا (PNP) است که در آن تجهیزات استخراج نفت طراحی، نصب  و به طور موثر استفاده می‌شود. در فناوری PNP که علاوه بر صنعت فضایی در صنعت فناوری اطلاعات نیز استفاده می‌شود؛ یک دیوایس جانبی، مانند یک صفحه کلید یا ماوس به‌طور خودکار توسط دستگاهی که به دیوایس متصل است شناسایی می‌شود. قابلیت Plug and Play به ما این امکان را می‌دهد که به محض متصل کردن دیوایس به رایانه، درایور دستگاه به طور خودکار توسط سیستم عامل شناسایی شده و نصب می‌شود و ما می‌توانیم با آن دستگاه کار کنیم. به قابلیت Plug and Play به طور اختصار PNP نیز می‌گویند.

مرکز فناوری نفت و گاز اسکاتلند، یک نهاد غیرانتفاعی است که در ابردین (Aberdeen) سومین شهر بزرگ اسکاتلند مستقر است. این مرکز در سال ۲۰۱۶ با بودجه اولیه ۱۸۰ میلیون پوند تاسیس شد. در آب‌های اسکاتلند در دریای شمال ذخایر مهمی از نفت خام وجود دارد. آن‌ها امیدوارند بتوانند از توسعه فن‌آوری که قادر است هزینه‌های بخش نفت و گاز در سراسر جهان را کاهش دهد و همچنین باعث تشویق تجار به نقل مکان به شمال شرقی اسکاتلند شود، حمایت کنند.

خدمات و کاربردها |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.