1397/06/07

برنامه انگلیس برای خارج کردن ماهواره‌های از کار افتاده از مدار

تسهیلات ملی نظارت بر خدمات مداری برای کمک به حذف زباله‌های فضایی در انگلستان ساخته می‌شود. شرکت استرواسکیل (Astroscale) که یک شرکت روبه‌رشد بین‌المللی با ماموریت طولانی‌مدت ایمن‌سازی پروازهای فضایی با از بین بردن بقایای مداری است، اجرای یک برنامه با کمک هزینه ۴ میلیون دلاری از دولت انگلستان را بر عهده...
برنامه انگلیس برای خارج کردن ماهواره‌های از کار افتاده از مدار

مرکز ملی نظارت بر خدمات مداری برای کمک به حذف زباله‌های فضایی در انگلستان ساخته می‌شود. شرکت استرواسکیل (Astroscale) که یک شرکت روبه‌رشد بین‌المللی با مأموریت طولانی‌مدت ایمن‌سازی پروازهای فضایی با از بین بردن بقایای مداری است، اجرای یک برنامه با کمک هزینه 4 میلیون دلاری از دولت انگلستان را بر عهده دارد. هدف از اجرای این برنامه کمک به ایجاد مأموریت «کنترل ملی سرویس در مدار» (National In-Orbit Servicing Control Facility) در هارول آکسفوردشایر است. 
مأموریت «کنترل ملی خدمات در مدار» از فعالیت‌های پیشرفته رباتیک در محیط بسیار خصمانه و چالش‌برانگیز فضا حمایت خواهد کرد، به ویژه آنکه امکان ارائه خدمات تجاری برای از مدار خارج کردن ماهواره‌های کوچک را فراهم می‌سازد. 
این مرکز جدید در ابتدا مأموریت السا-دی (ELSA-d) را مدیریت می‌کند. مأموریت السا-دی، ماموریتی پیشرو و هدف آن فراهم ساختن فناوری‌های لازم برای ملاقات، به دام انداختن و خارج کردن ماهواره است. برنامه السا سرواژه عبارتی است به معنای خدمات پایان عمر که استرواسکیل ارائه می‌دهد. (End-of-Life Service by Astroscale) 
ماموریت السا-دی شامل دو ماهواره، صیاد (Chaser) و صید یا هدف (Target) است. ماهواره صیاد به ابزار سنجش نوری و تجهیزات صید و به دام انداختن مجهز است که به یک صفحه اتصال در ماهواره هدف متصل می‌شود. پس از آن که ماهواره‌های صیاد و هدف به یکدیگر متصل شدند، دوباره باهم وارد جو زمین می‌شوند و در هنگام ورود به زمین، در جو می‌سوزند.
هم اکنون بیش از ۴۵۰۰ ماهواره به دور زمین می‌گردند و خدمات بسیار مهمی مانند برقراری ارتباط‌های جهانی و تعیین موقعیت را ارائه می‌دهند. انتظار می‌رود که طی ده سال آینده، حدود ۱۵هزار ماهواره دیگر نیز به فضا ارسال شود. بسیاری از این ماهواره‌ها به مدارهایی فرستاده می‌شوند که هم اکنون نیز  بسیار شلوغ و پرتراکم هستند. نگرانی‌های فزاینده‌ای وجود دارد که برخورد بین زباله‌های فضایی کنترل نشده و یک ماهواره فعال ممکن است خطرات اقتصادی و امنیتی بزرگی برای جهان به وجود آورد. نکته مهم آنکه چنین برخوردی ممکن است سیلی از زباله‌های دیگر را تولید کند و اثر آبشار را پدید آورد و در نتیجه این مدارها ناپایدار شود. این موضوع در اگوست سال ۲۰۱۷ که دولت ژاپن و انگلستان یادداشت تفاهمی را برای تقویت همکاری در زمینه کاهش زباله‌های فضای امضا کردند، برجسته‌تر شد.
نابو اوکادا (Nobu Okada) بنیانگذار و مدیر عامل شرکت استرواسکیل می‌گوید: «استرواسکیل خود را متعهد می‌داند که در فرایند حذف زباله‌های فضایی نقش داشته باشد تا موجب پایداری مدار برای استفاده نسل‌های آینده شود که تسهیلات تعمیر و نگهداری در مدار، بخش بسیار مهم این مأموریت است. پروژه تجهیزات تعمیر و نگهداری پس از توسعه، علاوه بر اینکه در زمینه حذف زباله‌های فضایی از مدار فعالیت خواهد کرد، به ماهواره‌های موجود در مدار و دیگر فعالیت‌های کاربردی خودکار مستقل فعال در مدار نیز خدماتی ارائه خواهد کرد.»

منبع: rocketeers.co.uk

فناوری‌های نوین | زباله‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

فضاپیمای زباله خوار، زباله های فضایی را به سوخت تبدیل می کند

1394/09/16
محققان دانشگاه Tsinghua پکن راهکاری برای استفاده از زباله های فضایی به سوخت ارائه کردهه اند. براساس ایده محققان چینی، ابتدا باید زباله ها را گرم کرد تا یونیزه شوند. سپس با استفاده از یک...

پربازدیدکننده ترین خبر

اپسیلون ژاپنی با هفت ماهواره به فضا پرتاب شد

ژاپن نخستین پرتاب خود را در سال 2019 با استفاده از موشک اپسیلون انجام داد. در این پرتاب هفت ماهواره را مدار قرار گرفت. اپسیلون از مرکز فضایی اوچینورا در ساعت 09:50:20 به وقت محلی (00:50 به وقت گرینویچ) به فضا پرتاب و طی یک زمان 9 دقیقه و17 ثانیه ای محموله را به مقصد رساند. ماهواره 200 کیلوگرمی ماهواره راپیس-1 (RAPIS-1)، مکعبی با ابعاد یک متر است که توسط شرکت آکسل اسپیس (Axelspace) با هدف آزمایش قطعات در مدار برای استفاده بالقوه در ماموریت های آینده طراحی و ساخته شده است. یکی دیگر از محموله های موشک اپسیلون در این پرتاب، سامانه ای به نام آسترو لیو-1 (Astro Live 1 (ALE-، یک ماهواره 68 کیلوگرمی طراحی و ساخته شده توسط شرکت ژاپنی آسترو لیو اکسپرینس(Astro Live Experiences) است که برای ایجاد شهاب سنگ مصنوعی استفاده می شود. این ماهواره گلوله های کوچک به قطر حدود یک سانتی متر را به جو شلیک می کند. محموله دیگر ، ماهواره 50 کیلوگرمی هودویوشی-2 (Hodoyoshi-2) است که به عنوان یک ابزار نجومی برای یک کنسرسیوم پژوهشی بین المللی به رهبری دانشگاه توکیو راهی مدار زمین شد. محموله دیگری که در این پرتاب در مدار قرار گرفت، میکرودراگون (MicroDragon) یک ماهواره 50 کیلوگرمی مرکز ملی ماهواره ویتنام است که برای مطالعه مناطق ساحلی ویتنام، جمع آوری داده ها جهت کمک به تعیین کیفیت آب، و نظارت بر تغییرات در خط ساحلی کشور است. از جمله سه ماهواره دیگری که با اپسیلون در مدار قرار گرفت، نخستین آنها تاسواره ای با نام اوریگامی ست (OrigamiSat) در اندازه 10 در 10 در 34 سانتی متر بود. این ماهواره ها توسط موسسه فناوری توکیو اداره می شود. اوریگامی ست هنگامی که در مدار قرار می گیرد، استقرار یک ساختار با لایه ای نازک را آزمایش می کند. این ماهواره همچنین دارای یک فرسنتده رادیو آماتور است.