1397/06/26

یک سیاره فراخورشیدی که احتمالاً آب‌وهوای معتدل دارد

اگر اخترشناسان نوع و مقدار عناصر شیمیایی در ستاره‌ها را بدانند، بهتر می‌توانند به مواد تشکیل‌دهندۀ موجود در سیاره‌هایی که به دور آن‌ها می‌چرخند پی ببرند و بنابراین قادرند آن‌ها را با سیاره زمین مقایسه کرده و شباهت‌هایشان را تشخیص دهند.
یک سیاره فراخورشیدی که احتمالاً آب‌وهوای معتدل دارد

اگر اخترشناسان نوع و مقدار عناصر شیمیایی در ستاره‌ها را بدانند، بهتر می‌توانند به مواد تشکیل‌دهندۀ موجود در سیاره‌هایی که به دور آن‌ها می‌چرخند پی ببرند و بنابراین قادرند آن‌ها را با سیاره زمین مقایسه کرده و شباهت‌هایشان را تشخیص دهند.
دکتر دیوگو سوتو (Diogo Souto) و همکارانش از رصدخانه ملی برزیل (National Observatory (Brazil)، جزئیات مربوط به عناصر شیمیایی موجود در ستارۀ Ross 128 و همچنین فراوانی آن‌ها را تعیین کردند. این ستاره که فقط ۱۱ سال نوری با زمین فاصله دارد، میزبان یک سیارۀ قابل سکونت است که ۱.۳۵ برابر بزرگ‌تر از زمین ما است. ستاره Ross 128 که بانام‌های پروکسیما ویرجین، Gliese 447، و HIP 57548 نیز شناخته می‌شود، یک ستاره کوتوله سرخ است، به این معنی که بسیار کوچک‌تر و سردتر از خورشید ما است.
دکتر سوتو گفت: "تا چندی پیش، به دشواری می‌توانستیم فراوانیِ عناصر شیمیایی موجود در این نوع ستاره‌ها را به‌صورت دقیقی بیابیم." او و همکارانش، با استفاده از طیف‌نگاری APOGEE، نورِ مادون‌قرمز Ross 128 را اندازه‌¬گیری کردند تا فراوانی کربن، اکسیژن، منیزیم، آلومینیوم، پتاسیم، کلسیم، تیتانیوم و آهن را به دست آورند. این اختر¬شناسان می‌گویند: "هنگامی که ستاره¬‌ها جوان هستند، توسط دیسکی از گاز و گردوغبار که به دور خود می¬چرخد، احاطه‌شده‌اند. این دیسک دوار در مراحل بعدی به سیارۀ سنگی می‌چسبد."
ساختار شیمیایی ستاره بر روی محتویات دیسک تأثیر می¬گذارد، و درنتیجه بر روی کانی‌شناسی و ساختار داخلی سیاره نیز تأثیر خواهد داشت. به‌عنوان‌مثال، مقدار منیزیم، آهن و سیلیکون موجود در یک سیاره، نسبتِ جرمی هسته و لایه¬‌های گوشته (جبه) آن را کنترل می‌کند. پژوهشگران ثابت کردند مقدار آهنی که در ستاره Ross 128 وجود دارد، با خورشید برابر است.
اگرچه، آن‌ها قادر به اندازه‌¬گیری فراوانی سیلیکون نبودند، نسبت آهن به منیزیم در ستاره، نشان می¬دهد که هستۀ سیاره Ross 128b، همانند زمین است، و در لبه داخلیِ قابل سکونت ستاره خود قرار دارد، و کمی از هسته¬¬ زمین بزرگ¬تر است. ازآنجایی‌که این دانشمندان از حداقل مقدارِ جرم Ross 128b و فراوانی شیمیایی ستاره آگاه بودند، آن‌ها توانستند محدوده¬ای برای شعاع این سیاره برآورد کنند.
آن‌ها می‌گویند: «دانستن جرم و شعاع سیاره برای فهمیدن مواد تشکیل‌دهندۀ آن مهم است، زیرا از این دو اندازه‌¬گیری در محاسبه چگالی بالک (توده)  استفاده می‌شود. بر طبق پژوهش¬‌هایی که اخترشناسان انجام دادند، اگر ویژگی¬‌های کمی سیاره‌¬ها را با استفاده از این روش اندازه¬‌گیری کنیم، باید بدانیم که سیاره‌¬هایی با شعاع بیشتر از ۱.۷ برابر شعاع زمین، احتمالاً توسط یک پوشش گازی (همانند نپتون) محاصره می‌شوند، و آن‌هایی که داری شعاع¬‌های کوچک‌تری هستند، با احتمال بیشتری داری ساختاری سنگی خواهند بود (همانند سیاره¬ی زمین). شعاعی که برای سیاره Ross 128b برآورد شده، نشان می¬دهد که این سیاره سنگی است.»
درنهایت، با اندازه‌¬گیری دمای Ross 128 و برآورد شعاع این سیاره، تیم تحقیقاتی توانست میزان نور بازتاب شدۀ ستاره میزبان از سطح سیاره را تعیین کند و نشان دهد که این سیاره احتمالاً دارای آب و هوایی معتدل است. دکتر سوتو می‌گوید:"بسیار هیجان‌انگیز است که می¬توانیم بامطالعه نور ستارۀ میزبان به ساختار شیمیایی سیاره و دیگر ویژگی¬‌های آن پی ببریم. اگرچه که سیارۀ Ross 128b دوقلوی زمین نیست و هنوز هم فعالیت¬‌های داخلی آن به‌طور کاملاً برای ما شناخته‌شده نیست، دست‌کم توانستیم استدلال کنیم که این سیاره دارای آب و هوایی معتدل است و می¬تواند آب مایع را بر روی سطح خود حفظ کند." جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریۀ Astrophysical Journal Letters منتشرشده است.
 

منبع: بیگ بنگ

کاوش‌های فضایی |

نظر شما
اخبار مرتبط

جدیدترین شکارچی ناسا کشف سیاره های مشابه زمین را آغاز کرد

1397/05/08
ماهواره تس (TESS) ناسا ماموریت خود برای شکار سیاره‌های فراخورشیدی قابل سکونت را آغاز کرده است. در سال‌های اخیر کشف سیارات مشابه زمین به هدفی هیجان‌انگیز برای علاقمندان به فضا تبدیل شده...

جست‌وجوی حیات در سیاره‌های فراخورشیدی

1397/05/22
دانشمندان سیاره‌های فراخورشیدی کشف کرده‌اند که احتمال می رود از حیاتی مشابه با آنچه در زمین وجود دارد، پشتیبانی کنند. اما این پرسش مطرح می شود که انسان‌ها چگونه باید به جستجوی حیات بیگانه...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.