1397/05/20

ظهور پدیده همگرایی گرانشی در یک خوشه کهکشانی

ناسا تصویری از یک خوشه کهکشانی منتشر کرد که نشان‌دهنده پدیده همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) است. تلسکوپ فضایی هابل تصویر یک خوشه کهکشانی را به ثبت رسانده است که مثالی از یک پدیده همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) است. همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) هنگامی روی می‌دهد که نور یک چشمه...
ظهور پدیده  همگرایی گرانشی در یک خوشه کهکشانی

ناسا تصویری از یک خوشه کهکشانی منتشر کرد که نشان‌دهنده پدیده همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) است.
تلسکوپ فضایی هابل تصویر یک خوشه کهکشانی را به ثبت رسانده است که مثالی از یک پدیده همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) است.
همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) هنگامی روی می‌دهد که نور یک چشمه درخشان بسیار دور مانند یک اختروش (یک هسته فعال به شدت نورانی و دوردست) که وابسته به یک کهکشان جوان است، در مسیرش تا رصدگر، از کنار جسم پرجرم دیگری مانند یک خوشه کهکشانی بگذرد و مسیرش خمیده شود. جسم میانی"عدسی گرانشی" نامیده می‌شود.
 این پدیده یکی از پیش‌بینی‌های نظریه نسبیت عام اینشتین است.
این خوشه کهکشانی توده‌های عظیمی دارد که در محیط اطراف خود پیچ و تاب می‌خورند و نور را به حالت حلقه‌ای، قوسی شکل، رگه‌ای و اشکال عجیب دیگر خمیده می‌کنند.
این همگرایی، نور را از یک کهکشان دور به یک قوس بزرگ خم می‌کند که به دلیل تشکیل ستاره‌های پر انرژی به رنگ آبی قابل مشاهده است.
پدیده همگرایی نه‌ تنها ظاهر یک کهکشان دور را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بلکه موجب تقویت نور در آن می‌شود و ظاهر آن را نورانی‌تر می‌کند.
فرآیند تشکیل ستاره‌ها یک فرآیند کلیدی در نجوم است. به نحوی که هر چیزی که در فضا سبب انتشار نور می‌شود، به نوعی به ستاره‌ها مرتبط است.
بنابراین فهم چگونگی تشکیل ستاره‌ها کلیدی برای فهم عناصر بی‌شماری است که در سراسر کیهان وجود دارند.

نجوم | کاوش‌های فضایی | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

سفر فضاپیمای BepiColumbo به سمت سیاره عطارد آغاز شد

اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) به سیاره عطارد بامداد روز ۲۸ مهر از پایگاه فضایی گویان فرانسه آغاز شد. فضاپیمای بپی‌کلمبو (BepiColumbo ) رأس ساعت ۵:۱۵بامداد سوار بر ماهواره‌بر آریان ۵ پرتاب شد و سفری هفت ساله را به سمت نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید آغاز کرد. فاصله زمین تا عطارد ۲۴۰میلیون کیلومتر است ولی کل سفر فضاپیمای مورد بحث به حدود 9 میلیارد کیلومتر خواهد رسید. با وجود هوای نیمه ابری، عملیات پرتاب با تلاش مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی ژاپن (JAXA) به شکل بی نقصی انجام شد. دو دقیقه پس از پرتاب، دو بوستر اولیه از آریان ۵ جدا شدند. طی ۹دقیقه وظیفه موتور اصلی هم به پایان رسید و BepiColumbo سوار بر ماژول انتقال و مرحله بالایی به مدار پایینی زمین رسیدند. نهایتاً در زمان ۲۷دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما به طور کامل از سامانه پرتاب جدا شد و سفرش را آغاز کرد. سیگنال‌های اولیه نشان می‌دهند که ماهواره مورد بحث کاملاً سالم و عملیاتی است. به خاطر نیروی گرانش عظیم خورشید، انرژی مورد نیاز برای رسیدن به عطارد تقریباً معادل انرژی برای رسیدن به پلوتو است. آریان ۵ قدرت کافی برای طی این مسیر ندارد و پیشرانه‌های یونی روی فضاپیما هم از عهده این کار بر نمی‌آیند. به همین دلیل بپی‌کلمبو مجبور است مانورهای خاصی را برای دستیابی به سرعت مورد نیاز انجام دهد. یکی از این مانورها در سال ۲۰۲۰ دور زمین انجام می‌شود، دو مورد در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دور سیاره ناهید، و شش مانور بین سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ دور عطارد تا نهایتاً فضاپیما در تاریخ پنجم دسامبر ۲۰۲۵ در مدار مورد نظر قرار گیرد. پس از قرار گرفتن در مدار، بپی‌کلمبو به دو مدارگرد تقسیم می‌شود: مدارگرد مرکوری (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا و مدارگرد مگنتوسفری مرکوری (MMO) متعلق به ژاپن. برای اولین بار است که دو فضاپیما به شکل همزمان به سمت عطارد ارسال می‌شوند تا در مورد ساختار، میدان مغناطیسی و فقدان اتمسفر این سیاره تحقیق کنند.