1397/05/20

ظهور پدیده همگرایی گرانشی در یک خوشه کهکشانی

ناسا تصویری از یک خوشه کهکشانی منتشر کرد که نشان‌دهنده پدیده همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) است. تلسکوپ فضایی هابل تصویر یک خوشه کهکشانی را به ثبت رسانده است که مثالی از یک پدیده همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) است. همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) هنگامی روی می‌دهد که نور یک چشمه...
ظهور پدیده  همگرایی گرانشی در یک خوشه کهکشانی

ناسا تصویری از یک خوشه کهکشانی منتشر کرد که نشان‌دهنده پدیده همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) است.
تلسکوپ فضایی هابل تصویر یک خوشه کهکشانی را به ثبت رسانده است که مثالی از یک پدیده همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) است.
همگرایی گرانشی ( Gravitational lenses) هنگامی روی می‌دهد که نور یک چشمه درخشان بسیار دور مانند یک اختروش (یک هسته فعال به شدت نورانی و دوردست) که وابسته به یک کهکشان جوان است، در مسیرش تا رصدگر، از کنار جسم پرجرم دیگری مانند یک خوشه کهکشانی بگذرد و مسیرش خمیده شود. جسم میانی"عدسی گرانشی" نامیده می‌شود.
 این پدیده یکی از پیش‌بینی‌های نظریه نسبیت عام اینشتین است.
این خوشه کهکشانی توده‌های عظیمی دارد که در محیط اطراف خود پیچ و تاب می‌خورند و نور را به حالت حلقه‌ای، قوسی شکل، رگه‌ای و اشکال عجیب دیگر خمیده می‌کنند.
این همگرایی، نور را از یک کهکشان دور به یک قوس بزرگ خم می‌کند که به دلیل تشکیل ستاره‌های پر انرژی به رنگ آبی قابل مشاهده است.
پدیده همگرایی نه‌ تنها ظاهر یک کهکشان دور را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بلکه موجب تقویت نور در آن می‌شود و ظاهر آن را نورانی‌تر می‌کند.
فرآیند تشکیل ستاره‌ها یک فرآیند کلیدی در نجوم است. به نحوی که هر چیزی که در فضا سبب انتشار نور می‌شود، به نوعی به ستاره‌ها مرتبط است.
بنابراین فهم چگونگی تشکیل ستاره‌ها کلیدی برای فهم عناصر بی‌شماری است که در سراسر کیهان وجود دارند.

نجوم | کاوش‌های فضایی | عکس و فیلم و اینفوگرافیک |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

کاتالوگ مرجعی از اثرات اجرام منظومه شمسی ایجاد شد

تیمی از اخترشناسان در موسسه کارل سیگن دانشگاه کرنل اقدام به طراحی یک کاتالوگ مرجع از انعکاس هندسی و طیف ۱۹ جرم سماوی کردند که نشان‌دهندۀ تنوع اجرام در منظومه شمسی است: ۸ سیاره، از سنگی گرفته تا گازی؛ ۹ قمر، از یخی گرفته تا گسیل کننده گدازه؛ و ۲ سیاره کوتوله (سرس و پلوتو). اخترشناسان با مقایسه طیف‌های مشاهده‌شده و سپیدایی سیاره‌های فراخورشیدی خواهند توانست ویژگی‌های آن‌ها را تعیین کنند.