1397/05/13

ساخت و ساز بخش دوم پایگاه پرتاب های فضایی واستوچنی به زودی آغاز خواهد شد

در حالی که روسیه به دلیل تحریم‌ها، دچار مشکلات اقتصادی مختلفی است به‌تازگی اعلام شد که قراردادی برای ساخت‌و‌ساز فاز دوم پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی طی روز‌های آینده امضا خواهد کرد و کار‌های اولیه برای شروع این مرحله از ساخت آغاز خواهد شد. در این قرارداد, آماده‌سازی زیر ساخت‌های لازم برای اولین پرتاب...
ساخت و ساز بخش دوم پایگاه پرتاب های فضایی واستوچنی  به زودی آغاز خواهد شد

سیروس برزو: در حالی که روسیه به دلیل تحریم‌ها، دچار مشکلات اقتصادی مختلفی است به‌تازگی اعلام شد که قراردادی برای ساخت‌و‌ساز فاز دوم پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی طی روز‌های آینده امضا خواهد کرد و کار‌های اولیه برای شروع این مرحله از ساخت آغاز خواهد شد. در این قرارداد, آماده‌سازی زیر ساخت‌های لازم برای اولین پرتاب ماهواره‌بر نیرومند آنگارا (Angara) از پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی (Vostochny Cosmodrome)  در سال ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده است. در ابتدا قرار بود پرتاب آنگارا از این پایگاه  در اوایل سال ۲۰۱۸ صورت گیرد اما تاریخ پرتاب بار‌ها عوض شد و به تاخیر افتاد.
ماهواره‌بر آنگارا  تاکنون تنها دو بار در ژوئیه و دسامبر ۲۰۱۴ پرتاب شده که هر دو از پایگاه فضایی پلستسک (Plesetsk Cosmodrome) بوده است.
پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی  برای تأمین دسترسی مستقل روسیه به فضا ساخته شد. قبل از آن، تنها پایگاه پرتاب‌های فضایی نظامی پلستسک در قلمرو خاک روسیه قرار داشت و پرتاب غیرنظامی از بایکونور در قزاقستان که مسکو آن را اجاره کرده صورت می گرفت.
ساخت‌و‌ساز پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی, در سال ۲۰۱۲ در منطقه آمور شرق دور روسیه و در  منطقه‌ای که قبلا در روستای اوگلگورسک (Uglegorsk) قرار داشت آغاز گردید. طبق برنامه پیش‌بینی شده, امکانات پرتاب فضایی در سه مرحله باید صورت پذیرد. در مرحله اول برنامه‌ریزی جهت ایجاد فضا و امکانات لازم برای پرتاب ماهواره‌بر سایوز-۲ (Soyuz)، شامل امکانات پرتابی,  زیرساخت حمل و نقل، و ایجاد شهرکی با جمعیت  تا ۱۲هزار نفر.
در مرحله دوم، برای ایجاد زیرساخت‌های لازم جهت آزمایش قبل از پرتاب ماهواره‌بر کلاس سنگین آنگار و نسل جدید ناو کیهانی روسیه به نام فدراتسیا (Federatsya),همچنین گسترش مجتمع مسکونی تا ۲۰هزار نفر.
در مرحله سوم برنامه‌ریزی باید به ایجاد زیرساخت امکانات برای پرتاب ماهواره‌بر کلاس فوق سنگین، از جمله برای پرتاب سفینه‌های سرنشیندار به مقصد کره ماه و گسترش مجتمع مسکونی تا ۳۰هزار نفر.

ماهواره‌بر و پرتاب |

نظر شما
اخبار مرتبط

7 فضاپیما از پایگاه «بایکونور» قزاقستان به فضا پرتاب می‌شود

1394/08/26
به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای خبرگزاری فارس در بیشکک، کمیسیون دولتی قزاقستان برنامه پرتاب فضاپیماهای ایستگاه فضایی بین‌المللی «بایکونور» را تصویب کرد. بر این اساس، قرار است در سال 2016...

راه اندازی پایگاه فضایی در چابهار

1394/10/10
دکتر حسن حدادپور رییس جدید پژوهشگاه فضایی ایران در مراسم تقدیر و معارفه روسای پیشین و جدید پژوهشگاه فضایی ایران راه‌اندازی شبکه آزمایشگاه فضایی را از جمله برنامه‌های آتی این پژوهشگاه نام...

توسعه راکت فضایی فوق سنگین روسیه

1394/10/14
به گفته Dmitry Rogozin معاون نخست وزیر روسیه اعلام کرد که روسیه ساخت راکت فضایی فوق سنگین راشروع کرده است و راکت Fenix اولین گام در این جهت محسوب می شود. این مقام ارشد افزود، راکت آنگارا...

فناوری فضایی برگ برنده روسیه در نبرد سیاسی با آمریکا

1397/05/08
در پی بروز مناقشات سیاسی بین آمریکا و روسیه که منجر به اعلام تحریم‌هایی جدید از سوی ترامپ علیه روسیه شد، به نظر می‌رسد این موضوع برای سازمان فضایی ناسا گران تمام‌شده و آمریکا برای پیشبرد...

روسیه به دنبال ساخت ماهواره‌بر قابل استفاده مجدد

1397/05/08
مرکز تحقیقاتی و تولیدی روسیه خرونیچف در روسیه طرح ساخت یک ماهواره‌بر قابل استفاده مجدد را به پایان رسانده و مواد مورد نیاز برای ارزیابی را به پژوهشگاه تحقیقات مرکزی پژوهشکده ماشین (Central...

پربازدیدکننده ترین خبر

سفر فضاپیمای BepiColumbo به سمت سیاره عطارد آغاز شد

اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) به سیاره عطارد بامداد روز ۲۸ مهر از پایگاه فضایی گویان فرانسه آغاز شد. فضاپیمای بپی‌کلمبو (BepiColumbo ) رأس ساعت ۵:۱۵بامداد سوار بر ماهواره‌بر آریان ۵ پرتاب شد و سفری هفت ساله را به سمت نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید آغاز کرد. فاصله زمین تا عطارد ۲۴۰میلیون کیلومتر است ولی کل سفر فضاپیمای مورد بحث به حدود 9 میلیارد کیلومتر خواهد رسید. با وجود هوای نیمه ابری، عملیات پرتاب با تلاش مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی ژاپن (JAXA) به شکل بی نقصی انجام شد. دو دقیقه پس از پرتاب، دو بوستر اولیه از آریان ۵ جدا شدند. طی ۹دقیقه وظیفه موتور اصلی هم به پایان رسید و BepiColumbo سوار بر ماژول انتقال و مرحله بالایی به مدار پایینی زمین رسیدند. نهایتاً در زمان ۲۷دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما به طور کامل از سامانه پرتاب جدا شد و سفرش را آغاز کرد. سیگنال‌های اولیه نشان می‌دهند که ماهواره مورد بحث کاملاً سالم و عملیاتی است. به خاطر نیروی گرانش عظیم خورشید، انرژی مورد نیاز برای رسیدن به عطارد تقریباً معادل انرژی برای رسیدن به پلوتو است. آریان ۵ قدرت کافی برای طی این مسیر ندارد و پیشرانه‌های یونی روی فضاپیما هم از عهده این کار بر نمی‌آیند. به همین دلیل بپی‌کلمبو مجبور است مانورهای خاصی را برای دستیابی به سرعت مورد نیاز انجام دهد. یکی از این مانورها در سال ۲۰۲۰ دور زمین انجام می‌شود، دو مورد در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دور سیاره ناهید، و شش مانور بین سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ دور عطارد تا نهایتاً فضاپیما در تاریخ پنجم دسامبر ۲۰۲۵ در مدار مورد نظر قرار گیرد. پس از قرار گرفتن در مدار، بپی‌کلمبو به دو مدارگرد تقسیم می‌شود: مدارگرد مرکوری (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا و مدارگرد مگنتوسفری مرکوری (MMO) متعلق به ژاپن. برای اولین بار است که دو فضاپیما به شکل همزمان به سمت عطارد ارسال می‌شوند تا در مورد ساختار، میدان مغناطیسی و فقدان اتمسفر این سیاره تحقیق کنند.