1397/05/13

ساخت و ساز بخش دوم پایگاه پرتاب های فضایی واستوچنی به زودی آغاز خواهد شد

در حالی که روسیه به دلیل تحریم‌ها، دچار مشکلات اقتصادی مختلفی است به‌تازگی اعلام شد که قراردادی برای ساخت‌و‌ساز فاز دوم پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی طی روز‌های آینده امضا خواهد کرد و کار‌های اولیه برای شروع این مرحله از ساخت آغاز خواهد شد. در این قرارداد, آماده‌سازی زیر ساخت‌های لازم برای اولین پرتاب...
ساخت و ساز بخش دوم پایگاه پرتاب های فضایی واستوچنی  به زودی آغاز خواهد شد

سیروس برزو: در حالی که روسیه به دلیل تحریم‌ها، دچار مشکلات اقتصادی مختلفی است به‌تازگی اعلام شد که قراردادی برای ساخت‌و‌ساز فاز دوم پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی طی روز‌های آینده امضا خواهد کرد و کار‌های اولیه برای شروع این مرحله از ساخت آغاز خواهد شد. در این قرارداد, آماده‌سازی زیر ساخت‌های لازم برای اولین پرتاب ماهواره‌بر نیرومند آنگارا (Angara) از پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی (Vostochny Cosmodrome)  در سال ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده است. در ابتدا قرار بود پرتاب آنگارا از این پایگاه  در اوایل سال ۲۰۱۸ صورت گیرد اما تاریخ پرتاب بار‌ها عوض شد و به تاخیر افتاد.
ماهواره‌بر آنگارا  تاکنون تنها دو بار در ژوئیه و دسامبر ۲۰۱۴ پرتاب شده که هر دو از پایگاه فضایی پلستسک (Plesetsk Cosmodrome) بوده است.
پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی  برای تأمین دسترسی مستقل روسیه به فضا ساخته شد. قبل از آن، تنها پایگاه پرتاب‌های فضایی نظامی پلستسک در قلمرو خاک روسیه قرار داشت و پرتاب غیرنظامی از بایکونور در قزاقستان که مسکو آن را اجاره کرده صورت می گرفت.
ساخت‌و‌ساز پایگاه پرتاب‌های فضایی واستوچنی, در سال ۲۰۱۲ در منطقه آمور شرق دور روسیه و در  منطقه‌ای که قبلا در روستای اوگلگورسک (Uglegorsk) قرار داشت آغاز گردید. طبق برنامه پیش‌بینی شده, امکانات پرتاب فضایی در سه مرحله باید صورت پذیرد. در مرحله اول برنامه‌ریزی جهت ایجاد فضا و امکانات لازم برای پرتاب ماهواره‌بر سایوز-۲ (Soyuz)، شامل امکانات پرتابی,  زیرساخت حمل و نقل، و ایجاد شهرکی با جمعیت  تا ۱۲هزار نفر.
در مرحله دوم، برای ایجاد زیرساخت‌های لازم جهت آزمایش قبل از پرتاب ماهواره‌بر کلاس سنگین آنگار و نسل جدید ناو کیهانی روسیه به نام فدراتسیا (Federatsya),همچنین گسترش مجتمع مسکونی تا ۲۰هزار نفر.
در مرحله سوم برنامه‌ریزی باید به ایجاد زیرساخت امکانات برای پرتاب ماهواره‌بر کلاس فوق سنگین، از جمله برای پرتاب سفینه‌های سرنشیندار به مقصد کره ماه و گسترش مجتمع مسکونی تا ۳۰هزار نفر.

ماهواره‌بر و پرتاب |

نظر شما
اخبار مرتبط

7 فضاپیما از پایگاه «بایکونور» قزاقستان به فضا پرتاب می‌شود

1394/08/26
به گزارش خبرنگار دفتر منطقه‌ای خبرگزاری فارس در بیشکک، کمیسیون دولتی قزاقستان برنامه پرتاب فضاپیماهای ایستگاه فضایی بین‌المللی «بایکونور» را تصویب کرد. بر این اساس، قرار است در سال 2016...

راه اندازی پایگاه فضایی در چابهار

1394/10/10
دکتر حسن حدادپور رییس جدید پژوهشگاه فضایی ایران در مراسم تقدیر و معارفه روسای پیشین و جدید پژوهشگاه فضایی ایران راه‌اندازی شبکه آزمایشگاه فضایی را از جمله برنامه‌های آتی این پژوهشگاه نام...

توسعه راکت فضایی فوق سنگین روسیه

1394/10/14
به گفته Dmitry Rogozin معاون نخست وزیر روسیه اعلام کرد که روسیه ساخت راکت فضایی فوق سنگین راشروع کرده است و راکت Fenix اولین گام در این جهت محسوب می شود. این مقام ارشد افزود، راکت آنگارا...

فناوری فضایی برگ برنده روسیه در نبرد سیاسی با آمریکا

1397/05/08
در پی بروز مناقشات سیاسی بین آمریکا و روسیه که منجر به اعلام تحریم‌هایی جدید از سوی ترامپ علیه روسیه شد، به نظر می‌رسد این موضوع برای سازمان فضایی ناسا گران تمام‌شده و آمریکا برای پیشبرد...

روسیه به دنبال ساخت ماهواره‌بر قابل استفاده مجدد

1397/05/08
مرکز تحقیقاتی و تولیدی روسیه خرونیچف در روسیه طرح ساخت یک ماهواره‌بر قابل استفاده مجدد را به پایان رسانده و مواد مورد نیاز برای ارزیابی را به پژوهشگاه تحقیقات مرکزی پژوهشکده ماشین (Central...

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.