1397/05/10

کریستال های آبی شهاب سنگ ها اسرار خورشید را فاش می کنند

محققان دانشگاه شیکاگو در کریستال‌های آبی رنگ موجود در شهاب سنگ‌ها، ردپای فعالیت خورشید را در دوران ابتدایی شکل‌گیری آن یافتند. محققان برای این منظور به سراغ شهاب سنگ‌هایی رفتند که در موزه تاریخ طبیعی «فیلد» نگهداری می‌شوند. این شهاب سنگ‌ها پر از کریستال‌های آبی رنگی هستند که درون آن‌ها مواد شیمیایی...
 کریستال های آبی شهاب سنگ ها اسرار خورشید را فاش می کنند

محققان دانشگاه شیکاگو در کریستال‌های آبی رنگ موجود در شهاب سنگ‌ها، ردپای فعالیت خورشید را در دوران ابتدایی شکل‌گیری آن یافتند.
محققان برای این منظور به سراغ شهاب سنگ‌هایی رفتند که در موزه تاریخ طبیعی «فیلد» نگهداری می‌شوند. این شهاب سنگ‌ها پر از کریستال‌های آبی رنگی هستند که درون آن‌ها مواد شیمیایی حاصل از واکنش‌های دوران فعالیت پرانرژی خورشید از دوران اولیه شکل‌گیری سیارات منظومه شمسی باقی مانده است.
شهاب سنگ‌ها برای مطالعه وضعیت جهان قبل از شکل‌گیری زمین، بهترین گزینه هستند. این قطعات سنگی شبیه به کپسول‌های زمان هستند که از ابتدای دوران شکل‌گیری سیارات از غبار و گاز اطراف خورشید باقی مانده‌اند.
خورشید در ابتدای حیات خود بسیار فعال بوده است و مقادیر زیادی از ذرات باردار را در محیط منتشر کرده است. در منظومه شمسی تقریبا هیچ چیز به اندازه‌ای قدیمی نیست که سرنخی از فعالیت خورشید در آن دوران به دست دهد. اما مواد معدنی موجود در کریستال‌های آبی درون این شهاب سنگ‌ها که با عنوان هیبونیت شناخته می‌شوند، عمر بسیار طولانی دارند و احتمالا اولین مواد معدنی هستند که در منظومه شمسی شکل گرفته است. این کریستال‌ها که حدود ۴.۵ میلیارد سال قبل تشکیل شده‌اند، آثاری از اولین وقایع منظومه شمسی را درون خود جای داده‌اند.
این کریستال‌ها حاوی موادی مانند کلسیم و آلومینیوم هستند که در اثر ذرات باردار خورشید، ساختار آن‌ها تغییر کرده و اتم‌های هلیوم و نئون را شکل داده‌اند. محققان نیز دقیقا به دنبال چنین تغییراتی در ساختار مواد معدنی هستند.

کاوش‌های فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

جوان‌ترین فضانورد جهان که بود؟

در حالی که دنیا هنوز از پرواز گاگارین (Yuri Gagarin) در شگفت بود رسانه‌های شوروی خبر پرتاب دومین فضانورد این کشور را اعلام کردند، اما تنها خبر این پرواز جهانیان را بهت زده نکرد بلکه سن فضانورد هم باعث تعجب شد. گرمان تیتف سرنشین سفینه وستک-۲ (Vostak-2) تنها ۲۵ سال سن داشت. سفینه وستک-۲ در ساعت ۰۶:۰۰ روز ۶ اوت ۱۹۶۱ از پایگاهی به فضا پرتاب شد که در آن زمان رسانه‌های گروهی شوروی اطلاع روشنی از آن را اعلام نکردند. گزارش خبرگزاری رسمی شوروی(تاس) درباره پرتاب در ساعت ۰۷:۴۰ و فقط در زمانی پخش شد که کاملاً مطمئن شدند که سفینه در مدار و فضانورد در حالت خوب است. در این اعلامیه هدف پرواز مطالعه اثرات بی وزنی در پروازهای طولانی بر روی بدن انسان و عکس العمل بدن در این پرواز بازگشت به زمین همچنین بررسی کار انسان در شرایط بی‌وزنی و بررسی سفینه فضایی توسط کیهان نورد ذکر شده بود.