1397/05/08

آزمایش جدید ناسا در دمای ۱۰ میلیارد بار سردتر از سردترین دما!

اتم‌ها در دمایی معادل ۱۰ میلیاردم درجه روی «صفر مطلق» سرد می‌شوند و به عبارت دیگر دمای انجماد آن‌ها ۱۰ میلیارد بار سردتر از دمای متوسط عمق فضا است. سازمان فضایی ناسا یک آزمایشگاه ویژه در اختیار دارد که با نام «کُلد اتم لب» شناخته می‌شود و آزمایش‌های ویژه و متفاوت در آن دنبال می‌شود. این مرکز هم اکنون...
آزمایش جدید ناسا در دمای ۱۰ میلیارد بار سردتر از سردترین دما!

اتم‌ها در دمایی معادل ۱۰ میلیاردم درجه روی «صفر مطلق» سرد می‌شوند و به عبارت دیگر دمای انجماد آن‌ها ۱۰ میلیارد بار سردتر از دمای متوسط عمق فضا است.
سازمان فضایی ناسا یک آزمایشگاه ویژه در اختیار دارد که با نام «کُلد اتم لب» شناخته می‌شود و آزمایش‌های ویژه و متفاوت در آن دنبال می‌شود. این مرکز هم اکنون طرحی را برای یک آزمایش فوق سرد روی اتم‌ها پیش می‌برد و قرار است که نتایج حاصل از آن در «ایستگاه بین‌المللی فضایی» مورد استفاده قرار گیرد.
این آزمایش با هدف فعالیت فیزیک کوانتومی در فضای میکروگرانشی با جاذبه نزدیک به صفر دنبال می‌شود و نتایج حاصل از آن به دانشمندان کمک می‌کند روش‌های بهتر برای حضور بشر خارج از مدار زمین را پیدا کنند.
اتم‌ها در دمایی معادل ۱۰ میلیاردم درجه روی «صفر مطلق» سرد می‌شوند و به عبارت دیگر دمای انجماد آنها ۱۰ میلیارد بار سردتر از دمای متوسط عمق فضا است. در چنین دمایی اتم‌ها به روش‌های عجیب و غیرمنتظره رفتار می‌کنند و به دانشمندان امکان می دهند ماهیت اساسی ماده را به صورت دقیق‌تر بررسی کنند.
ابرهای متشکل از اتم‌های فوق سرد که در آزمایشگاه «کُلد اتم لب» (CAL) تولید شده‌اند با نام «بوز-انیشتین هم‌چگال» (BEC) شناخته می‌شوند و اتم‌ها در آن رفتارهای کوانتومی در مقیای میکروسکوپیک را به نمایش می‌گذارند که امکان مشاهده آنها به راحتی وجود ندارد. ابرهای BEC این امکان را فراهم می‌کنند تا دانشمندان بتوانند ماهیت بنیادین مواد روی کره زمین را بفهمند.
در حال حاضر صدها آزمایش BEC در سراسر جهان دنبال می‌شود، ولی در ایستگاه بین‌المللی فضایی (ISS) بدون هرگونه تحریک گرانشی دانشمندان می‌توانند رفتارهای اتم در دمای فوق سرد را بسیار دقیق‌تر از کره زمین بررسی کنند و در چنین فضایی می‌توانند دما را نسبت به آنچه که روی کره زمین تجربه می‌شود، بسیار سرددتر کنند.
آزمایشگاه تخصصی «کلد اتم لب» در ایستگاه بین‌المللی فضایی به دانشمندان کمک می‌کند برای حل کردن برخی از بزرگترین رمز و رازهای جهان یک گام جلوتر بروند و در فرآیند درک ماهیت ماده، مکانیسم‌های فیزیک کوانتومی و تئوری‌های مربوط به گرانش پاسخ‌های دقیق‌تری به دست آورند.

کاوش‌های فضایی |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

سفر فضاپیمای BepiColumbo به سمت سیاره عطارد آغاز شد

اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) به سیاره عطارد بامداد روز ۲۸ مهر از پایگاه فضایی گویان فرانسه آغاز شد. فضاپیمای بپی‌کلمبو (BepiColumbo ) رأس ساعت ۵:۱۵بامداد سوار بر ماهواره‌بر آریان ۵ پرتاب شد و سفری هفت ساله را به سمت نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید آغاز کرد. فاصله زمین تا عطارد ۲۴۰میلیون کیلومتر است ولی کل سفر فضاپیمای مورد بحث به حدود 9 میلیارد کیلومتر خواهد رسید. با وجود هوای نیمه ابری، عملیات پرتاب با تلاش مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی ژاپن (JAXA) به شکل بی نقصی انجام شد. دو دقیقه پس از پرتاب، دو بوستر اولیه از آریان ۵ جدا شدند. طی ۹دقیقه وظیفه موتور اصلی هم به پایان رسید و BepiColumbo سوار بر ماژول انتقال و مرحله بالایی به مدار پایینی زمین رسیدند. نهایتاً در زمان ۲۷دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما به طور کامل از سامانه پرتاب جدا شد و سفرش را آغاز کرد. سیگنال‌های اولیه نشان می‌دهند که ماهواره مورد بحث کاملاً سالم و عملیاتی است. به خاطر نیروی گرانش عظیم خورشید، انرژی مورد نیاز برای رسیدن به عطارد تقریباً معادل انرژی برای رسیدن به پلوتو است. آریان ۵ قدرت کافی برای طی این مسیر ندارد و پیشرانه‌های یونی روی فضاپیما هم از عهده این کار بر نمی‌آیند. به همین دلیل بپی‌کلمبو مجبور است مانورهای خاصی را برای دستیابی به سرعت مورد نیاز انجام دهد. یکی از این مانورها در سال ۲۰۲۰ دور زمین انجام می‌شود، دو مورد در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دور سیاره ناهید، و شش مانور بین سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ دور عطارد تا نهایتاً فضاپیما در تاریخ پنجم دسامبر ۲۰۲۵ در مدار مورد نظر قرار گیرد. پس از قرار گرفتن در مدار، بپی‌کلمبو به دو مدارگرد تقسیم می‌شود: مدارگرد مرکوری (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا و مدارگرد مگنتوسفری مرکوری (MMO) متعلق به ژاپن. برای اولین بار است که دو فضاپیما به شکل همزمان به سمت عطارد ارسال می‌شوند تا در مورد ساختار، میدان مغناطیسی و فقدان اتمسفر این سیاره تحقیق کنند.