1397/05/08

افزایش اجباری مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی

مرکز هدایت پروازهای فضایی روسیه گزارش داد با استفاده از موتور موشکی ناو باربری پروگرس ام.اس-۸ (Progress M.S.8) مدار ایستگاه فضایی در روز پنجشنبه افزایش ارتفاع داده شد. در اطلاعیه این مرکز آمده است: «این مانور با استفاده از موتورهای سفینه باربری خودکار پروگرس ام.اس-۸ در ساعت 19:10 به وقت آغاز مسکو و...
 افزایش اجباری مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی

مرکز هدایت پروازهای فضایی روسیه گزارش داد با استفاده از موتور موشکی ناو باربری پروگرس ام.اس-۸ (Progress M.S.8) مدار ایستگاه فضایی در روز پنجشنبه افزایش ارتفاع داده شد.
در اطلاعیه این مرکز آمده است: «این مانور با استفاده از موتورهای سفینه باربری خودکار پروگرس ام.اس-۸  در ساعت ۱۹:۱۰ به وقت آغاز مسکو و ۱۹۹ ثانیه به طول انجامید.»
پس از این عملیات، متوسط ارتفاع مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی ۷۰۰ متر افزایش یافته و به ۴۰۵.۵ کیلومتر رسید. این اصلاح به دلیل فراهم شدن شرایط مناسب برای قرار گرفتن ایستگاه در مسیری صورت گرفت که ناو سایوز ام.اس-۸ (Soyuz MS-8) بتواند به راحتی به زمین بازگردد, همچنین سفینه بعدی یعنی سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz MS-10) به ایستگاه متصل شود.
اصلاح قبلی در ۱۰ ژوئیه صورت گرفت. برای اولین بار از ناو باربری آمریکایی سیگنوس (Cygnus) استفاده شد که پس از ۵۰ ثانیه روشن شدن موتورهای سفینه، ارتفاع ایستگاه حدود ۹۰ متر افزایش یافت.
پیش از این نیز در ۲۳ ژوئن، مانند این بار، موتورهای پروگرس ام.اس-۸ به مدت ۲۰۸ ثانیه کار کرد و ارتفاع متوسط پرواز ایستگاه فضایی بین‌المللی را ۷۰۰ متر افزایش داد.
طبق برنامه پیش‌بینی شده قرار است در ۴ اکتبر، اولگ آرتمیف (Oleg Artemyev)، فضانورد روسی به همراه فضانوردان آمریکایی، ریچارد آرنولد(Richard Arnold)، و اندرو فوستیل (Andrew Feustel) از ایستگاه فضایی بین‌المللی به زمین باز خواهند گشت. آنها از ۲۱ مارس ۲۰۱۸ در ایستگاه کار می‌کنند.
سایوز ام.اس-۱۰ باید تایلر هگ‌(Tyler Hague)، فضانورد سازمان فضانوردی آمریکا (NASA) و الکساندر آووچینین(Aleksei Ovchinin)، کیهان‌نورد سازمان فضانوردی روسیه (Roscosmos)، را به ایستگاه ببرد. پرتاب این سفینه برای روز ۱۱ اکتبر سال جاری برنامه ریزی شده است.
ناو باربری بدون سرنشین پروگرس ام.اس-۸ در ۱۳ فوریه ۲۰۱۸ از بایکونور به فضا پرتاب شد و دو روز بعد از پرتاب در ۱۵ فوریه ۲۰۱۸ به بخش زوردا ایستگاه فضایی متصل شد. این ناو شصت و نهمین فروند از نوع سفینه های پروگرس است که تدارکات ساکنان ایستگاه فضایی بین‌المللی را بر عهده دارند. پروگرس ام.اس-۸ حدود ۲۷۴۶ کیلوگرم بار با خود حمل می‌کرد که به جز مواد مواد غذایی، شامل ۸۹۰ کیلوگرم سوخت و تجهیزات، ۴۶ کیلوگرم اکسیژن و ۴۲۰ کیلوگرم آب بود.
از آنجا که این نوع سفینه‌ها فاقد سپر حرارتی هستند و بعد از پایان ماموریت بر اثر برخورد به جو زمین از بین می‌روند، بطور معمول از سوخت موجود در مخزن ناو پروگرس برای اصلاح مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده می شود.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.