1397/05/07

طرح یک سکونتگاه مریخی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی

یک شرکت آمریکایی، طرحی درباره ساخت سکونت‌گاه چاپ سه‌بعدی برای زندگی در مریخ ارائه داده است. ناسا چندین سال پیش اعلام کرد که قصد دارد یک سکونت‌گاه چاپ سه‌بعدی برای زندگی در مریخ طراحی کند. در پی اعلام این تصمیم، شرکت‌های بسیاری، طرح‌های خود را برای ساخت یک سکونت‌گاه مناسب در مریخ ارائه دادند. گروه‌های...
طرح یک سکونتگاه مریخی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی

یک شرکت آمریکایی، طرحی درباره ساخت سکونت‌گاه با کمک فناوری چاپ سه‌بعدی برای زندگی در مریخ ارائه داده است.
ناسا چندین سال پیش اعلام کرد که قصد دارد یک سکونت‌گاه با فناوری چاپ سه‌بعدی برای زندگی در مریخ طراحی کند. در پی اعلام این تصمیم، شرکت‌های بسیاری، طرح‌های خود را برای ساخت یک سکونت‌گاه مناسب در مریخ ارائه دادند.
گروه‌های پژوهشی، باید مدل‌های سه‌بعدی واقعی سکونت‌گاه‌ها را کنار هم می‌گذاشتند. پژوهشگران برای این کار، از نرم‌افزار مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM) استفاده کردند. در این نرم‌افزار باید از ساختارهای عملکردی طراحی شده برای سطح مشخصی از جزئیات استفاده می‌شد تا در دیوارها، ضخامت، عناصر فیلتر هوا و گرما در نظر گرفته شود.
یکی از شرکت‌های حاضر در این رقابت، شرکت فناوری ای‌آی اسپیس (AI spaceFactory) در آمریکا بود. در پروژهای این شرکت موسوم به مارشا (marsha)، نسبت به طرح‌های پیشین، تحول بسیاری به چشم می‌خورد. این سکونت‌گاه، یک محفظه عمودی به شکل تخم مرغ است. تمرکز این پژوهش بر ابداع سکونت‌گاهی است که با شرایط مریخ سازگار باشد.
پژوهشگران، ترکیبی از فیبرهای بازالت موجود در سنگ‌های مریخ را به کار بردند و این گونه، نیاز به موشک‌ها را برای انتقال مواد از زمین برطرف کردند.
مارشا که به شکل عمودی روی سطح مریخ قرار می‌گیرد، تحولی در روش‌های ساخت سه‌بعدی خودکار، فناوری مواد و طراحی محسوب می‌شود. این فناوری، طراحان را به ابداع سکونت‌گاه‌های انسانی برای فضانوردانی که به مریخ سفر می‌کنند، ترغیب می‌کند.
ساختار دو لایه‌ای مارشا، فضاهای انعطاف‌پذیری را برای نورپردازی، حریم خصوصی و میزان صدا فراهم می‌کند.

طرح یک سکونتگاه مریخی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی
در طبقه همکف مارشا، علاوه بر تجهیزات مکانیکی و الکتریکی،  یک آزمایشگاه وجود دارد.

طرح یک سکونتگاه مریخی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی
در طبقه دوم که به سالن اجتماعات شبیه است، آزمایشگاه اصلی و آشپزخانه قرار گرفته‌اند.

طرح یک سکونتگاه مریخی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی
فضای بین دو بدنه، مانند یک منبع نور عمل می‌کند و پله‌ها به شکل مارپیچ هستند.

طرح یک سکونتگاه مریخی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی
طراحی مارشا برای نورپردازی، به گونه‌ای است که رنگ و شدت نور را به صورت خودکار و با توجه به زمان تغییر می‌دهد.

طرح یک سکونتگاه مریخی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی
اتاق‌های خواب و حمام نیز در طبقه سوم قرار دارند.

طرح یک سکونتگاه مریخی با استفاده از فناوری چاپ سه بعدی
این پروژه موفق شد در رقابت ناسا، رتبه دوم را به دست آورد.

فناوری‌های نوین | فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما
اخبار مرتبط

SLS موشکی که انسان را به مریخ می‌برد

1394/08/04
SLS، قدرتمندترین موشکی است که تاکنون ساخته شده است. SLS مجهز به دو booster و چهار موتور RS-۲۵ است که همراه با فضاپیمای Orion ناسا برای بررسی نهایی و تا سال ۲۰۱۸ میلادی آماده پرواز خواهد...

ناسا از داوطلبان فضانوردی به کره مریخ ثبت نام می کند

1394/08/16
سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا «ناسا» با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد که قرار است به منظور سفرهای فضایی به کره مریخ، از متقاضیان واجد شرایط ثبت نام کند. متقاضیان برای پذیرش باید حداقل دارای...

پربازدیدکننده ترین خبر

سفر فضاپیمای BepiColumbo به سمت سیاره عطارد آغاز شد

اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) به سیاره عطارد بامداد روز ۲۸ مهر از پایگاه فضایی گویان فرانسه آغاز شد. فضاپیمای بپی‌کلمبو (BepiColumbo ) رأس ساعت ۵:۱۵بامداد سوار بر ماهواره‌بر آریان ۵ پرتاب شد و سفری هفت ساله را به سمت نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید آغاز کرد. فاصله زمین تا عطارد ۲۴۰میلیون کیلومتر است ولی کل سفر فضاپیمای مورد بحث به حدود 9 میلیارد کیلومتر خواهد رسید. با وجود هوای نیمه ابری، عملیات پرتاب با تلاش مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی ژاپن (JAXA) به شکل بی نقصی انجام شد. دو دقیقه پس از پرتاب، دو بوستر اولیه از آریان ۵ جدا شدند. طی ۹دقیقه وظیفه موتور اصلی هم به پایان رسید و BepiColumbo سوار بر ماژول انتقال و مرحله بالایی به مدار پایینی زمین رسیدند. نهایتاً در زمان ۲۷دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما به طور کامل از سامانه پرتاب جدا شد و سفرش را آغاز کرد. سیگنال‌های اولیه نشان می‌دهند که ماهواره مورد بحث کاملاً سالم و عملیاتی است. به خاطر نیروی گرانش عظیم خورشید، انرژی مورد نیاز برای رسیدن به عطارد تقریباً معادل انرژی برای رسیدن به پلوتو است. آریان ۵ قدرت کافی برای طی این مسیر ندارد و پیشرانه‌های یونی روی فضاپیما هم از عهده این کار بر نمی‌آیند. به همین دلیل بپی‌کلمبو مجبور است مانورهای خاصی را برای دستیابی به سرعت مورد نیاز انجام دهد. یکی از این مانورها در سال ۲۰۲۰ دور زمین انجام می‌شود، دو مورد در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دور سیاره ناهید، و شش مانور بین سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ دور عطارد تا نهایتاً فضاپیما در تاریخ پنجم دسامبر ۲۰۲۵ در مدار مورد نظر قرار گیرد. پس از قرار گرفتن در مدار، بپی‌کلمبو به دو مدارگرد تقسیم می‌شود: مدارگرد مرکوری (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا و مدارگرد مگنتوسفری مرکوری (MMO) متعلق به ژاپن. برای اولین بار است که دو فضاپیما به شکل همزمان به سمت عطارد ارسال می‌شوند تا در مورد ساختار، میدان مغناطیسی و فقدان اتمسفر این سیاره تحقیق کنند.