1397/05/03

تعویق پروژه فضاپیمای سرنشین دار بویینگ به علت نقص فنی

نمایندگان بوئینگ تغییر در برنامه پرواز اول سفینه فضایی استارلاینر"سی. اس.تی-100" (CST-100-Starliner) را تایید کردند. این سفینه به عنوان بخشی از برنامه ناو های سرنشیندار آمریکا برای فرستادن فضانوردان به ایستگاه فضایی بین المللی طراحی و ساخته شده است.
تعویق پروژه  فضاپیمای سرنشین دار بویینگ به علت نقص فنی

سیروس برزو: نمایندگان بوئینگ تغییر در برنامه پرواز اول سفینه فضایی استارلاینر"سی. اس.تی-100" (CST-100-Starliner) را تایید کردند. این سفینه به عنوان بخشی از برنامه ناو های سرنشیندار آمریکا برای فرستادن فضانوردان به ایستگاه فضایی بین المللی طراحی و ساخته شده است.
در ابتدا، این شرکت قصد داشت سفینه فضایی استارلاینر را برای بررسی کامل سامانه های آن و اطمینان کافی از درستی کارشان به شکل خودکار و  بدون خدمه در ماه اوت پرتاب کند و اولین ماموریت سرنشیندار آن در ماه نوامبر امسال باشد.  اما کار آزمایش های سفینه آنطور که پیش بینی می شد جلو نرفت و با توجه به تجدید نظر فعلی ، پرواز بدون سرنشین"سی. اس.تی-100" در اوایل سال آینده میلادی صورت خواهد گرفت و اولین ماموریت سرنشین دار به ایستگاه فضایی بین المللی  در اواسط 2019 .  دلیل این تاخیر را شرکت بوئینگ بروز برخی مشکلات فنی در آزمایش موتور موشکی سامانه نجات خدمه در جریان آزمایش، نشت سوخت به علت سوء عملکرد برخی از شیرهای تنظیم اعلام کرد. گرچه تشخیص دلیل بروز نقص فنی تقریبا زمان زیادی نبرد اما متخصصان این شرکت که در حال کار بر روی حل مشکل هستند می گویند رفع این اشکال کوتاه مدت نخواهد بود. 
در حال حاضر مهندسان بوئینگ در حال پیکره بندی سه فروند از سفینه فضایی استارلاینر هستند. اولین فروند برای آزمون کامل سامانه نجات خدمه استفاده می شود که در محوطه آزمایش بوئینگ در نیومکزیکو صورت می گیرد. دومین و سومین سفینه به فضا خواهد رفت. مشخص شده است که اولین سرنشین دار استارلاینر را کریستفر فرگوسن (Christopher Ferguson) - فرمانده آخرین ماموریت شاتل فضایی- که اینک به استخدام بوئینگ درآمده, به عنوان خلبان آزمایشگر این شرکت بر عهده دارد و دو فضانورد ناسا به نام های داگلاس هارلی (Douglas Hurley) و سونیتا ویلیامز (Sunita Williams) او را همراهی می کنند. 
دو شرکت خصوصی دیگر نیز برای بردن فضانوردان ناسا به ایستگاه فضایی بین المللی قرارداد بسته اند اما هنوز بطور دقیق مشخص نیست از چه تاریخی عملا برای  خدمات آماده خواهند شد.

فضانوردی و سرنشین‌دار |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

سفر فضاپیمای BepiColumbo به سمت سیاره عطارد آغاز شد

اولین مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) به سیاره عطارد بامداد روز ۲۸ مهر از پایگاه فضایی گویان فرانسه آغاز شد. فضاپیمای بپی‌کلمبو (BepiColumbo ) رأس ساعت ۵:۱۵بامداد سوار بر ماهواره‌بر آریان ۵ پرتاب شد و سفری هفت ساله را به سمت نزدیک‌ترین سیاره منظومه شمسی به خورشید آغاز کرد. فاصله زمین تا عطارد ۲۴۰میلیون کیلومتر است ولی کل سفر فضاپیمای مورد بحث به حدود 9 میلیارد کیلومتر خواهد رسید. با وجود هوای نیمه ابری، عملیات پرتاب با تلاش مشترک آژانس فضایی اروپا (ESA) و آژانس فضایی ژاپن (JAXA) به شکل بی نقصی انجام شد. دو دقیقه پس از پرتاب، دو بوستر اولیه از آریان ۵ جدا شدند. طی ۹دقیقه وظیفه موتور اصلی هم به پایان رسید و BepiColumbo سوار بر ماژول انتقال و مرحله بالایی به مدار پایینی زمین رسیدند. نهایتاً در زمان ۲۷دقیقه پس از پرتاب، فضاپیما به طور کامل از سامانه پرتاب جدا شد و سفرش را آغاز کرد. سیگنال‌های اولیه نشان می‌دهند که ماهواره مورد بحث کاملاً سالم و عملیاتی است. به خاطر نیروی گرانش عظیم خورشید، انرژی مورد نیاز برای رسیدن به عطارد تقریباً معادل انرژی برای رسیدن به پلوتو است. آریان ۵ قدرت کافی برای طی این مسیر ندارد و پیشرانه‌های یونی روی فضاپیما هم از عهده این کار بر نمی‌آیند. به همین دلیل بپی‌کلمبو مجبور است مانورهای خاصی را برای دستیابی به سرعت مورد نیاز انجام دهد. یکی از این مانورها در سال ۲۰۲۰ دور زمین انجام می‌شود، دو مورد در سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ دور سیاره ناهید، و شش مانور بین سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ دور عطارد تا نهایتاً فضاپیما در تاریخ پنجم دسامبر ۲۰۲۵ در مدار مورد نظر قرار گیرد. پس از قرار گرفتن در مدار، بپی‌کلمبو به دو مدارگرد تقسیم می‌شود: مدارگرد مرکوری (MPO) متعلق به آژانس فضایی اروپا و مدارگرد مگنتوسفری مرکوری (MMO) متعلق به ژاپن. برای اولین بار است که دو فضاپیما به شکل همزمان به سمت عطارد ارسال می‌شوند تا در مورد ساختار، میدان مغناطیسی و فقدان اتمسفر این سیاره تحقیق کنند.