1394/10/09

معاون سازمان فضایی: سرمایه گذاری در سنجش از راه دور، نیازمند اثبات ارزش افزوده برای کاربران است

دکتر محمد همایون صدر در گفتگو با خبرنگار وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، بر اهمیت استفاده از اطلاعات تجمیع شده (مگا دیتا) در تصمیم گیریهای شهری و در سطح مدیریت منطقه ای تاکید کرد و افزود: بخشی از مأموریت مشخص در اسناد بالادستی برای سازمان فضایی، تأمین ماهواره سنجشی برای نیازهای کشور از طریق تأمین مستقیم...
معاون سازمان فضایی: سرمایه گذاری در سنجش از راه دور، نیازمند اثبات ارزش افزوده برای کاربران است

دکتر محمد همایون صدر  در گفتگو با خبرنگار وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، بر اهمیت استفاده از اطلاعات تجمیع شده (مگا دیتا) در تصمیم گیریهای شهری و در سطح مدیریت منطقه ای تاکید کرد و افزود: بخشی از مأموریت مشخص در اسناد بالادستی برای سازمان فضایی، تأمین ماهواره سنجشی برای نیازهای کشور از طریق تأمین مستقیم و همچنین تدوین مسیر توسعه تکنولوژی داخلی برای تأمین ماهواره های سنجشی، از طریق بومی سازی است و سرمایه گذاری در سنجش از دور نیازمند اثبات ارزش افزوده در فناوری فضایی برای کاربران است.

داخلی | سنجش از دور |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

چرا آمریکا به فعالیت‌های فضایی صلح‌آمیز دیگر کشورها برچسب نظامیگری می‌زند؟

سیروس برزو: برنامه‌های نظامی زیادی در آمریکا با پوشش‌های علمی انجام‌شده و می‌شود. شاید برای بسیاری این سؤال پیش بیاید که چطور پنتاگون (Pentagon) می‌تواند از یک ماهواره علمی یا کاوشگر دورپرواز یا مدارگرد که به دور ماه می‌چرخد، بهره‌برداری نظامی کند. برای روشن شدن این موضوع مثالی می‌آورم. برنامه لوناراربیتر (Lunar Orbiters) شامل ۵مدارگرد خودکار بود که از ۱۹۶۶تا۱۹۶۷ توسط آمریکا پرتاب شد تا سطح ماه را تصویربرداری کند. قبل از این‌که نیل آرمسترانگ (Neil Armstrong) بتواند اولین قدم خود را بر ماه بگذارد، ناسا سازمان فضایی آمریکا نیاز داشت محلی که آپولو-۱۱ به راحت فرود آید را دقیقاً مشخص کند. هر کاوشگر لوناراربیتر دارای دو دوربین بود و به‌جای فیلم ۳۵میلی‌متری استاندارد ماهواره‌ها، از فیلم ۷۰میلی‌متری استفاده می‌کردند که امروزه برای ساخت فیلم‌های آی‌مکس (IMAX) استفاده می‌شود. در این کاوشگر، فیلم در مقابل اسکنر خاصی قرار می‌گرفت سپس این اطلاعات از طریق امواج رادیویی به مراکز فضای ارتباطی ناسا در اسپانیا، استرالیا و آمریکا فرستاده می‌شد، جایی که داده‌ها روی نوار مغناطیسی ثبت شد. سپس توسط کارشناسان به شکل عکس‌های بسیار دقیق بازسازی می‌شد. این روش بعداً در ماهواره‌های جاسوسی استفاده شد و دیگر نیازی به ارسال فیلم‌ها از مدار زمین نبود.