1397/05/04

یک روز زندگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی چطور می‌گذرد؟

ایستگاه فضایی بین‌المللی هر ۹۰ دقیقه یک بار مدار خود را به دور زمین تکمیل می‌کند، بنابراین زمانی که از شب در ایستگاه مداری صحبت می‌کنیم گمان نکنید این شب همانند زمین با تاریک شدن هوا همراه است. خورشید در طول هر دور مداری یعنی۹۰ دقیقه, یک بار طلوع و غروب می‌کند و فضانوردان می‌توانند در هر شبانه روز زمینی۳۲...
 یک روز زندگی در ایستگاه فضایی بین‌المللی چطور می‌گذرد؟

ایستگاه فضایی بین‌المللی هر ۹۰ دقیقه یک بار مدار خود را به دور زمین تکمیل می‌کند، بنابراین زمانی که از شب در ایستگاه مداری صحبت می‌کنیم گمان نکنید این شب همانند زمین با تاریک شدن هوا همراه است. خورشید در طول هر دور مداری یعنی۹۰ دقیقه, یک بار طلوع و غروب می‌کند و فضانوردان می‌توانند در هر شبانه روز زمینی۳۲ بار طلوع و غروب زیبای خورشید را تماشا کنید.
از آنجا که سرنشینان ایستگاه فضایی بین‌المللی شامل فضانوردان کشورهای مختلف, با وظایف از پیش تعیین شده هستند, برنامه روزانه فضانوردان سال پیش از پرتاب توسط یک گروه کارشناسان از سازمان‌های فضایی مختلف جهان طراحی می‌شود تا تداخلی در انجام وظایف وجود نداشته باشد اما اصول کار تقریبا ثابت است.
همه خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی ملزم هستند در ساعت ۰۶:۰۰ بوقت گرینویچ از خواب بیدار شوند. یک دوره زمانی حدود یک ساعت و نیم وقت دارند که دوش بگیرند، ورزش کنند، صبحانه بخورند و سپس آماده کار روزانه شوند. تنظیم زمان تا آغاز کار به عهده خود فضانورد و آزاد است.
نخستین وظیفه آنها در پایان این دوره زمانی، ارتباط صبحگاهی حدود ۱۵ دقیقه‌ای با مرکز هدایت پرواز است. این تماس که به آن "برنامه کنفرانس روزانه"(DPC -Daily Planning Conference) گفته می‌شود جهت بررسی وظایف و کار روزانه و تغییرات احتمالی در برنامه‌کاری, همچنین پاسخ دادن به سوالات مطرح شده از هر دو طرف و یا پرسش‌های جدید در مورد مسائل مهم صورت می‌گیرد.
خدمه ایستگاه معمولا بعد از برنامه کنفرانس روزانه، ورزش تقویت دستگاه گردش خون و قلبی را با میدان دو دوار و دوچرخه ثابت و دیگر ابزار های ورزشی در ایستگاه را انجام می‌دهند. سپس روز بر اساس برنامه‌ریزی‌های قبلی آغاز می‌شود که شامل آزمایش‌های مختلف، بررسی نحوه کار دستگاه‌ها، همچنین کارهای کوچک "خانه‌داری" و غیره است. تحقیق در زمینه‌های زیست شناسی، اخترشناسی، زمین شناسی، بررسی دستگاه‌ها و روش‌هایی که در زمینه‌های مختلف علمی و فنی بکار می‌روند از جمله برنامه‌های کاری فضانوردان امروزی است.
برای صرف ناهار، کارها یک ساعت متوقف می‌شود. صرف ناهار تمامی فضانوردان ساکن ایستگاه فضایی بین‌المللی به صورت دسته جمعی و در بخش روسی ایستگاه انجام می‌شود چون تنها بخشی است که میز غذا دارد. بعد از نهار، فضانوردان برنامه کاری خود را مجددا از سر می‌گیرند.
تماس با مراکز هدایت پرواز در شهرک کارالف در حومه مسکو و هیوستن از مواردی است که معمولا در زمان‌های لازم صورت می‌گیرد اما فضانوردان آمریکایی ایستگاه معمولا بعد از ظهر با مرکز هدایت پرواز در هیوستن بیشتر ارتباط برقرار می کنند، زیرا با ساعت‌های کاری این مرکز مطابقت دارد.
در پایان روز کاری که به طور معمول حدود ۱۷۳۰ یا ۱۸۰۰ است، فضانوردان مجددا طی ارتباط مستقیم حدود ۱۵ دقیقه‌ای با مرکز هدایت پرواز یک کنفرانس برنامه‌ریزی دیگر برای بحث در مورد هر یک از موارد انجام شده طی روز و همچنین برنامه‌ریزی برای روز آینده را دارند.
پس از کنفرانس برنامه‌ریزی، کار به طور رسمی تمام می‌شود مگر اینکه هنوز کاری ناتمام باقی مانده باشد. در هر صورت فضانوردان شام را حدود ساعت ۲۰:۰۰ باز هم در هسته اصلی ایستگاه فضایی بین المللی و هم می خورند.
دوره پیش از خواب حدود ۲ ساعت است و آنها همراه با شام برنامه فردا را مرور می‌کنند همچنین به فعالیت‌های شخصی و جانبی مثل نگاه کردن به ایمیل‌ها، تماس تلفنی با دوستان و خانواده و شنیدن اخبار می‌پردازند.
جمعه شب و گاهی اوقات روز شنبه اگر فرصتی پیش بیاید فیلم تماشا می‌کنند. ساعت رسمی خواب ۲۱:۳۰ است که معمولا بنا به سلیقه هر فضانورد کمی پس و پیش می‌شود.
روز بعد کل چرخه دوباره شروع می شود ...
تعطیلات آخر هفته کمی متفاوت هستند به طور معمول در روز شنبه آنها بنا به ذوق و سلیقه خود برخی فعالیت‌های علمی داوطلبانه را انجام می‌دهند. بعد از ظهر شنبه فضانوردان مدتی را صرف مرتب و تمیز کردن خانه فضایی خود می‌کنند. یکشنبه‌ها برنامه‌های آنها به تمرین‌های ورزشی و تماس ویدئویی با خانواده، عکاسی از زمین و فعالیت‌های دیگر اختصاص دارد.

فضانوردی و سرنشین‌دار | تفریح و سرگرمی در فضا |

نظر شما

پربازدیدکننده ترین خبر

بحران سایوز در روسیه

به دنبال حادثه شکست سایوز ام.اس-۱۰ (Soyuz-ms10) در پرتاب روز ۱۱اکتبر, طی چند روز گذشته گروه بزرگی از جست‌وجوگران توسط روسکاسموس (Roscosmos) اجیر شده‌اند تا منطقه سقوط حامل فضایی را وجب به وجب بگردند و قطعات حامل فضایی سقوط کرده را جمع‌آوری کنند. در پی کار این افراد تقریبا تمامی قطعات حامل فضایی سقوط کرده، پس از بسته‌بندی و کدگذاری به شرکت پروگرس (progress) سازنده حامل فضایی سایوز در شهر سامارا فرستاده شدند تا توسط مهندسان و کارشناسان مورد بررسی قرار بگیرند. گروهی از متخصصان به سرپرستی دیمیتری راگوزین (Dmitry Rogozin)، رئیس سازمان فضایی روسیه، بعد از رسیدن قطعات هم به سامارا رفتند تا در محلی که قطعات مراحل اول و دوم حامل فضایی سایوز به آن تحویل داده شد, ناظر بررسی‌ها بر روی این قطعات باشند. براساس اسناد و مدارک، هزینه‌های پرواز بیش از ۳میلیون روبل (به‌طور دقیق ۳،۱۳۰،۹۷۵روبل ۱۲کپک به اضافه ۴۷۵،۰۱۳روبل به عنوان مالیات بر ارزش افزوده) بوده است! سرنشینان فعلی ایستگاه تنها تا حدود اواخر دسامبر وقت دارند به زمین بازگردند و اگر بررسی‌ها بیشتر طول بکشد برای بازگرداندن آن‌ها باید سفینه سایوز جدیدی -البته بدون سرنشین- به فضا فرستاده شود. از سوی دیگر با توجه به سوراخی که در سفینه سایوز متصل به ایستگاه به‌وجود آمد, کارشناسان روسکاسموس معتقدند باید فضانوردان با راهپیمایی فضایی, بدنه خارجی آن را مورد بررسی قرار دهند و راهپیمایی هم مستلزم حضور دو فضانورد است در حالی که فعلا تنها یک فضانورد روس در ایستگاه فعال است و قرار بود بررسی بدنه خارجی را آوچنین به همراه او انجام دهد که به دلیل سقوط سایوز نتوانست به ایستگاه فضایی بین‌المللی برسد. روسکاسموس تلاش دارد هرچه زودتر از این مخمصه نجات پیدا کند و بتواند با رفع مشکل فنی حامل فضایی بالابرنده, ناو سرنشین‌دار دیگری به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستد.